वास्तविकता

दिपमाला राई, यूएसए
धेरै मीठा कल्पना र सपनाहरु छन् मुटुभित्र
जसलाई पूरा गर्न धेरै सम्पत्तिको खाँचो छ
आफू सानो छँदाको सपना साकार पारेर
सन्तुष्टि पाउँदाको क्षण कति आनन्द होला ? भन्ने चासो छ
ती सपनाहरु पूरा गर्न म कुनै रेष्टुरेन्टको
जुठा थालहरु उठाइरहेको हुन्छु
यति जोडेर त्यो गर्छु, उति कमाए त्यो जोड्छु
भन्दै मनमनै म हिसाब गर्छु

लखतरान परेर जब राती डेरा फर्कीन्छु
ढोकाबाट छिर्न नपाउँदै फोनको घण्टी सुन्छु
‘हेलो’ प्रत्युत्तरमा नेपालबाट आमाको स्वर हुन्छ
आमाको फोनसँगै मेरो सपना फेरि एकपटक तुहिन्छ
“धेरै होइन छोरा, दुइ लाख भए हुन्छ, महंगी धेरै बढेको छ”

आफन्तबाट आउने यस्ता प्रत्येक फोनहरुसँगै
मेरो सपनाहरुमा एउटा ठूलो खाडल पर्छ
त्यसैले मेरा सपनाहरु केवल दिवास्वप्न बन्न पुग्छ
खुइय गर्छु भत्किएका सपनाहरु सम्झदा
मुटुभित्र नमज्जाले दुख्छ ।